Στην Ελλάδα, τη χώρα του ήλιου και της θάλασσας, κάθε χρόνο από το Μάιο ως τον Σεπτέμβρη, το πιο συνηθισμένο θέμα συζήτησης, είναι οι διακοπές.

Φέτος όπως και κάθε χρόνο ήμουν αποφασισμένος να κάνω επιτέλους την επίσκεψή μου στον ξάδερφό μου στη Σάμο. Πάντα αποτύγχανα να παώ και φέτος λίγο πριν την οριστικοποίηση του ταξιδιού, σκεφτόμουν να επιλέξω Ιόνιο.

Όλοι ακούγοντας οτι θα πήγαινα Σάμο με κοιτούσαν παράξενα λες και είναι κάποιο ερημονήσι και θα ήμουν ο μόνος άνθρωπος που επρόκειτο να πάει…

Ταξιδεύοντας με το πλοίο και βλέποντας μέσα αρκετους νέους ανθρώπους, θεώρησα δεδομένο οτι θα πηγαίνουν Ικαρία και μάλιστα απορούσα που δεν είχα σκεφτει τόσο καιρό να πάω.
Κατέβηκε κόσμος στην Ικαρία αλλά όχι όλοι, όπως νόμιζα.

Τελικά όταν οι απαιτήσεις είναι μικρές, χαίρεσαι πολύ περισσότερο, αν σου τύχει κάτι καλό.

Φτάνοντας στο Βαθύ ξημερώματα,ο κόσμος αν και ταλαιπωρημένος από τις 11 ώρες του ταξιδιού χαμογελούσε ικανοποιημένος. Η όψη του λιμανιού την αυγή ήταν καταπληκτικη.

Την πρώτη μέρα πήγαμε στην παραλία της Γάγκου στο Βαθύ. Αν και ανησύχησα βλέποντας (σε κάποια απόσταση βέβαια) να περνούν τα πλοία φτάνοντας στο λιμάνι, τελικά ήταν πολύ καθαρη και με κρύα νερα. Τρόμαξα λίγο όταν μου είπαν οτι αυτή θεωρείται η πιο ζεστή παραλία. Στη μια γωνία της παραλίας υπήρχαν δυο προπονητές, που προπονούσαν μικρά παιδιά στο κολύμπι. Είχαν αντικαταστήσει το κολυμβητήριο με τη θάλασσα, χωρις να ενοχλούν τον γύρω κόσμο.

Υπάρχουν αρκετές παραλίες γυμνιστών, στην Τσαμαδού που κατεβήκαμε ήταν πανέμορφα αλλά ένιωσα λίγο τύψεις που οι γυμνιστές είχαν στριμωχτεί σε μια γωνία για να χωρέσει ο υπόλοιπος κόσμος. Γενικότερα το νησί έχει καταπληκτικές παραλίες με την Ψιλή Άμμο και το Ποτοκάκι να είναι ότι πρέπει για ρακέτες (επειδή είμαι κι εγώ ένας από τους λάτρεις).

Το νησί έχει και νυχτερινή ζωή πολύ καλή, κυρίως στα τρία μεγάλα μέρη του νησιού (Βαθύ, Πυθαγόρειο, Καρλόβασι), είμασταν και τυχεροί μιας και πετύχαμε όχι μόνο τη γιορτή κρασιού, οπου εκτός από άφθονο κρασί είχε και συναυλίες, αλλά και στις 6 Αυγούστου τη γιορτή της Μεταμορφόσεως του Σωτήρος που γιορτάζει το μοναστήρι στο Πυθαγόρειο. Στη γιορτή αυτή όπως λέει το έθιμο, καίνε μια βάρκα μες στη θάλασσα, ρίχνουν βεγγαλικά στο κατάμεστο λιμάνι και μετά ξεκινά το γλέντι στα μαγαζιά.

Στο Καρλόβασι πρέπει να επισκεφτείτε το ποτάμι με τους καταράκτες. Το νερό είναι πολύ κρύο και οι επιλογές που έχετε είναι δύο. Μπορείτε ανεβαίνωντας κάποια σκαλοπάτια να δείτε από πάνω τους καταράκτες ή ο πιο περιπετειώδεις τρόπος είναι να διασχίσετε το ποτάμι. Το νερό το καλοκαίρι φτάνει περίπου το ένα μέτρο και υπάρχουν στο δρόμο σας δύο καταράκτες. Στον πρώτο για να ανέβετε πρέπει να βρείτε τα σωστά πατήματα στα βράχια και να αντέχετε το νερό που πέφτει με ταχύτητα ενώ στον δεύτερο υπάρχει ένα σχοινί με κόμπους από το οποίο σκαρφαλώνεις ενω τα ορμητικά νερα σε σπρώχνουν προς τα βράχια. Νομίζω αξίζει η περιπέτεια.

Η Σάμος έστω και μετά τις πυρκαγιές παραμένει καταπράσινη. Το καλοκαίρι έχει πολλούς τουρίστες αλλά δεν γίνεται το αδιαχώρητο όπως σε πολλά άλλα νησιά.

Οι άνθρωποι διατηρουν ακόμη το αίσθημα της φιλοξενίας και δε βλέπουν τους ξένους σαν πορτοφόλια. Τα κρυφά όμορφα τοπία είναι πολλά και βρίσκονται παντού προκαλώντας σας να τα ανακαλύψετε.

Η Σάμος είναι ένα καταπληκτικό νησί, που αξίζει να επισκεφτείτε.

Σωτήρης.